جدال روسای منتخب و حتی به عبارتی بهتر منتصب سازمان کشور برای این وَری یا آن وَری بودن سیاسی چه در دولت وقت چه در مجلس وقت، فضای حرفه ای سازمان را بیش از آن‌ که به خیر و صلاح مهندسان ختم نماید به سمت خودزنی حرفه ای و رئیس کُشی منتهی نمود.

رئیس کُشی سازمانی معمولا عادت مالوفه و زیر پوستی نهادهای مدیریتی کشور است که به نظر و در حال حاضر راه گریزی از آن نیست، اما بدون تردید دلیل اصلی رئیس کُشی در سازمان کشور چیزی نیست جز خط و ربط جناحی سیاسی که بیشتر بلای جان سازمان و مهندسان شده تا اینکه رهگشا و کارگشای امور آنان گردد. سازمان مهندسان به ظاهر و بر روی کاغذ در امورات گوناگون خود مستقل است. سازمانی که ریالی از بیت المال و ردیف های ریز و درشت بودجه دریافت نمی کند، خودگردان است و با تمام نقاط قوت و ضعف دارای ساختاری دموکرات گونه(مردم سالار) است، به درستی و طبق اصول حرفه ای و حتی مدیریتی باید به راستی نیز مستقل باشد، اما آنچه در عمل می بینیم چه به صورت مستقیم و غیر مستقیم، دخالت است(درست و غلط)، تبشیر است و اِنذار از بالا و پایین و اطراف و اکناف. ‌البته با شرایط پیچیده ای که برای سازمان مهندسان به وجود آمده در مواقع زیادی خودمان(مهندسان) هم از این وضعیت بهره برداری کرده و بدمان هم نیامده و نمی آید که در این فضای خاص، یا این وری باشیم یا آن وری که شاید در این فضای جناحی زودگذر طرفی ببندیم. البته اگر به هر وری اعتقاد راسخ داشته باشیم صلاح مملکت خویش خسروان دانند، اما زمانی که مرزبندی ها اعتباری نداشته باشند باید منتظر بروز و ظهور دوزیستان باشیم و در نهایت آنچه در این وانفسا به یغما رفته و خواهد رفت؛ سقوط حرفه ای مهندسان و سازمان‌و آبادانی است.

با این حال آنچه این روزها فشار سیاسی را بر خانم وزیر بیشتر کرده، بی ارتباط با سازمان نیز نیست. در موضوع سازمان و مهندسان انتظارات کمیسیون عمران مجلس برآورده نشد و از تعویق انتخابات گرفته تا کنار رفتن رئیس دوره نهم که وابستگی جناحی به افراد شاخص کمیسیون داشت و دیگر عوامل مشابه، خواسته و ناخواسته مسیر استیضاح هموارتر شد.

هرچند از دید وزارت و رضایت نسبی جامعه مهندسی فضا رقابتی تر شده و برخلاف دوره قبل که مبنا بر حذف به هر قیمت، شعار دست اندرکاران بود، اما با کنار رفتن رئیس دوره نهم فضای ایجاد شده به مذاق مجلس و کمیسیون عمرانش خوش نیامد. در بُعد انتظارات بحق مهندسان نیز به صورت نسبی گام هایی برای بهتر شدن کلید خورد و تعامل خوبی با شورای مرکزی از سوی وزارت در عمل دیده شد، هرچند طی دو مرحله وعده دیدار روسا و اعضای فعلی شورا با وزیر محترم از سوی ایشان به دلیل مشغله کاری جدی گرفته نشد و سبب گله مندی نیز شد، اما شاید عدم ابلاغ تعرفه شش ماهه دوم سال گذشته برخلاف انتظار و باز ابلاغ تعرفه جدید بر مبنای قیمت های ساخت غیر واقعی و محدود کردن اختیارات با مدیریت استانداران مشکلاتی را نیز ایجاد نمود که همان رضایت نسبی نیز به نوعی فروکش کرد.

بُعد دیگر انتظارات بحق مهندسان نیز سکوت و عملیاتی نشدن بیمه آنان است که تلاش های بسیاری برای به ثمر رسیدنش شده اما هنوز به نتیجه نرسیده.تخفیف های مکرر ابلاغی قانونی و غیره نیز برای مهندسان با تمام مشکلات شان سوهان روح شده و گرفتاری های سپامک و عدم ابلاغ شیوه نامه مجریان ذیصلاح و مواردی از این قبیل به نوعی مهندسان را برای دفاع در این بزنگاه دچار بی تصمیمی کرده است. در هر صورت آنچه مهم می نماید این است که سنبه سیاسی نوبتی! بر سازمان سایه افکنده و اگر ایشان از خان استیضاح عبور نماید که امیدواریم عبور نماید، سازمان به سمتی خواهد رفت که قابل پیش بینی بود. اما اگر خلافش رخ دهد مشخص نیست چه در انتظار سازمان است و باز روز از نو و روزی از نو و بعید نیست فرودی دیگر در انتظار سازمان مهندسان باشد…

در هر صورت آنچه مهم می نماید این است که سنبه سیاسی نوبتی! بر سازمان سایه افکنده و اگر ایشان از خان استیضاح عبور نماید که امیدواریم عبور نماید، سازمان به سمتی خواهد رفت که قابل پیش بینی بود. اما اگر خلافش رخ دهد مشخص نیست چه در انتظار سازمان است و باز روز از نو و روزی از نو و بعید نیست فرودی دیگر در انتظار سازمان مهندسان باشد…

انتهای پیام/