نقره داغ لرستان

آیا قطع هم‌زمان تلفن همراه بیش از چهار هزار خانوار لرستانی توسط مدیر امور مالیاتی استان، آن‌هم درست در مقطعی که زمزمه سفر رئیس‌جمهور به استان به گوش می‌رسد، صرفاً یک «تصمیم اداری» است؟؛

به گزارش پایگاه خبری ویردارخبر به قلم صغری سپهوند؛ آیا قطع هم‌زمان تلفن همراه بیش از چهار هزار خانوار لرستانی توسط مدیر امور مالیاتی استان، آن‌هم درست در مقطعی که زمزمه سفر رئیس‌جمهور به استان به گوش می‌رسد، صرفاًیک «تصمیم اداری» است؟

یا باید آن را در بستر زمان، پیامد و اثر اجتماعی‌اش تحلیل کرد؟

قطع تلفن، فقط یک اقدام فنی نیست؛ قطع ارتباط، اختلال در کسب‌وکار، فشار روانی و ایجاد نارضایتی عمومی است. وقتی این اقدام به‌صورت گسترده، ناگهانی و برای بدهی‌های خرد انجام می‌شود، نتیجه‌اش قابل پیش‌بینی است: ازدحام، التهاب، بی‌اعتمادی و خشم اجتماعی. پرسش اینجاست که آیا این پیامدها دیده نشده بود یا نادیده گرفته شد؟

در آستانه رویدادهای مهم سیاسی، هر تصمیم اجرایی پیام سیاسی پیدا می‌کند؛ خواه مدیران بخواهند، خواه نخواهند. ملتهب کردن فضای استان در چنین زمانی، چه نسبتی با منافع ملی، آرامش اجتماعی و تقویت سرمایه اجتماعی دولت دارد؟

آیا به صلاح کشور است که در شرایط فشار اقتصادی، با ابزارهای سخت‌گیرانه و بدون ملاحظات اجتماعی، مردم به حاشیه رانده شوند؟

اگر هدف، وصول مالیات است، چرا ابزارهای تدریجی، اخطارهای مؤثر، تقسیط و گفت‌وگو کنار گذاشته شد؟

و اگر هدف، نمایش اقتدار اداری است، چرا ضعیف‌ترین حلقه‌ها هدف قرار گرفتند؟

اقتدار واقعی، با رضایت و اقناع عمومی ساخته می‌شود، نه با قطع ارتباط مردم.

این تصمیم، خواه از سر بی‌تدبیری باشد، خواه ناشی از بی‌توجهی به پیامدها، یک نتیجه روشن دارد: فضای استان را ملتهب می‌کند و دستاوردی جز افزایش شکاف میان مردم و حاکمیت ندارد. هزینه این التهاب را نه مدیران، که مردم می‌پردازند؛ و این، قابل توجیه نیست.

اکنون افکار عمومی حق دارد بپرسد:

چه کسی پاسخگوی تبعات اجتماع این تصمیم است؟

چه نهادی مسئول توقف یا اصلاح آن است؟

و مهم‌تر از همه، آیا وقت عبور از مدیریت‌های جناحی و ناکارآمد نرسیده است؟

لرستان به آرامش، عقلانیت و مدیریت مسئولانه نیاز دارد؛

نه تصمیم‌هایی که در حساس‌ترین زمان‌ها، آتش زیر خاکستر نارضایتی را شعله‌ور می‌کند.

انتهای پیام/